Sufi yolu alçakgönüllülük gerektirir, gurur, kıskançlık, öfke ve gösteriş manevi yolculuğu engeller kalbi daraltır. Bu engeller ortadan kalktığında, gönül yaratıcının tahtı haline gelir. Yûnus Emre sık sık, içsel çalışma olmadan kalbin taş gibi kalabileceğini hatırlatır. Bu yüzden şöyle sorar: “Taş gönülde ne biter?”

